-**- V.I.P.BB. -**-

-- V.I.P.BB. --

โอเคค่ะ มาอัพก็ได้ - -*
เด๋วฟูลจะหมดซะก่อนนนนน ~

อย่าเอาแต่อ่านหรือดูดรูป
เม้นบ้างก็ได้พี่น้อง ไม่ได้ว่าอะไร
ให้เค้าเตอร์กับคอมเม้นท์ไดกรุมันดูควบคู่กันหน่อย หึๆๆ

...........................................................

271107*SATUEDAY
มีเลี้ยงกันนิดหน่อยที่ร้าน แล้วก็ไปกินข้าวกับที่บ้าน
ก่อนกลับแวะเดินแบกะดินสยาม ได้พูม่ามาคู่เลย ร้านเพื่อนเฮียต้น

ขอบคุนสำหรับSMS คำอวยพรจากไฮ5และไดมากมาย
โดยเฉพาะไฮ5 เยอะจนตกใจ ขอบคุนอย่างยิ่ง ^^ ..
แล้วก็แฮปปี้เบิร์ดเดย์คนเกิดวันเดียวกันด้วยนะพี่น้องงงงงง

...........................................................

ข้ามกันไปตามเทรน BB
เสาร์สุดจะชิว ไปกินข้าวเที่ยงที่เอมกับอรจิรา แล้วก็ไปสยามกับเหมียว
แวะแดกยาที่ร้าน โหมดอาการกำเริบ หวัดแดกขึ้นเรื่อยๆ
เดินเล่นที่CWรอสมาชิกมาครบ นั่งเม้าท์กันไป งานเริ่มไปแล้ว ก็ปล่อยไป หึๆ
กรุยังคงเดินหาของกินกันไป เข้างานก็พี่โต๋ล่ะ ข้ามๆๆๆ .. BB เจ๋งได้อีก
คือไม่ได้ดูว่ะ ถ่ายรูปอย่างเดียว ใส่รองเท้าแก้ว เขย่งแล้วเขย่งอีก
กดชัดเตอร์กันมันส์ กระหน่ำแรงๆ เหนื่อยโคดพ่อ! .. กว่าจะได้แต่ล่ะรูป
ตอนออก ก็กรูๆกันออกมา ซึงฮยอนน้อยเดินเคียงข้างตือหร๋อ > //////<
แค่ประตูและกำแพงกั้นเราไว้ คือหันไปเจอช่องระหว่างประตู กรุหันไปค้างเล็กๆ
" เจ๊ จอร์ทซึงริ! " จบ .. เดินกลับสยาม กลับบ้านๆๆ นอน! ภาระกิจจบหนึ่งวัน

อาทิตที่เหนื่อยล้า ตื่นเช้าได้อีก ไปไหนค่ะ? .. ไปเดินมิดไนท์เซล - -*
แต่เช้าเลยบ้านกรุ เดินเสดไปสยามเปิดร้าน บ่ายๆออกไปCWกับเหมียวเจ๊พีช
ถ่ายรูปเหมือนเดิมงานนี้ ถ่ายวีดีโอตอนขึ้นมาจากบันไดเลื่อน ที่กรุก็แจ๋มเกิน
เต็มจอแล้วค่ะ ซึงฮยอนทั้งสอง ถอยก็ไม่ได้ ใกล้ไปพี่บอยตรัย หึๆๆ
เปลี่ยนมุมถ่าย มาถ่ายกล้องแทนอีเหมียว ซูมหมดไส้ กล้องมึงได้ใจกรุมาก
แล้วก็หนักได้ใจกรุอีก หึๆๆ อย่างที่เห็น ว่ากรุนั่งอยู่บนรัวถ่ายอย่างเมามันส์
ถ่ายจนอิ่มไปตู้ต่อ ตู้ปลานี้เหนื่อยเหยี่ยงชีพ กรุไปดูBBหรือไปฟิตเนตไม่รู้
อาบเหงื่อสุดตีน ออกมาขึ้นรถไปซีฟู้ต กรุแค่ไปส่งเพื่อนใช่มั้ย .. ถูกกกกกกกกก
แล้วกรุก็ลากซากตัวเองกลับสยาม พักผ่อน แดกยา นอน! วันจันทร์มีเรียนเช้า เด๋วตายก่อน

จันทร์ที่ปวดล้าได้อีก แขนกำลังจะหัก เลิกเกือบเที่ยง ไปเดินเล่นสยาม
สยามเซ็นพนักงานถือแบนเนอร์ตัดหน้ากรุ คิดอยู่ " มึงจะเอาทงบังมาแปะรึไงใหญ่อย่างนั้น "
เดินขึ้นบันไดเลื่อนถึงชั้น3มองลงมา เหอๆ .. ทงบังจิงว่ะ ยืนดูเค้ากางแต่เอาคัดเตอร์กรีด
โอ้ววววว โฮฮยอง กรีดเบาๆค่ะ กรุอยากจะตบกลับบ้าน เอาไปปูที่นอนแทน
แล้วพันตัวเองไว้ เป็นคิมบัม!_91_!เรียกงี้ป่ะ ได้แต่กิน - -*!_93_!ยุนโฮไส้สะตือ หึๆๆ เดินไปนั่งเม้าท์กับเฮียเป้ เดินกลับมา
สรุปทงบังเมื่อกี้คือให้เข้าไปเขียน กรุก็เอาด้วย เขียนจนเละไปแล้ว - -* .. อยากวาดรูปอีกนะนั้น
แต่มันเละไป พอล่ะ .. กำลังเขียนอยู่ พนักงานคุ้มเดินมาถามกรุ " ชอบBBป่าว "
" ก็แค่ไปดู !_91_!ไม่ใช่แฟนคลับ!_93_! " .. " เนี่ย เด๋วเดินมานี้ " .. " แล้วตอนนี้อยู่ไหนหร๋อค่ะ " .. " พาราก๊อน "
" อ๋อออออ ค่ะ ^^ " .. เท่านั้นแหละ รีบไปเดินหา เจอเลย อยู่ชาแนลโทเรียกอีเหมียวด่วน
อีนั้นก็หาของบำรุงกำลังให้ซึงฮยอนน้อยอยู่ เพื่อนกรุ -*- .. แล้วมั้ยตอนกรุหยิบกล้องทุกคนต้องมอง
แค่มันใหญ่เว่อร์ประมานนั้น โอเค หึๆๆ จียงเดินออกมา จะใกล้ไปไหน

ใกล้ไป ไม่อยากให้ใกล้ไป ยังไม่อยากจะเข้าไป
อยู่ตรงนี้ มันคงไม่เป็นไร
ชัดไป ถ้าหากมันชัดไป มันอาจไม่ซึ้งเท่าไหร่
แค่เท่านี้ มันคงไม่มากไป

เพลงนี้ลอยมาเลยเหอ กรุต้องถอย เต็มจอกล้องแล้ว กระบอกซูมจิ้มหน้าจียงได้เลย
ถอยๆๆ เด๋วกระบอกซูมมันกระแทกหน้าอันน่ารัก หึๆๆ กดกันมันส์
ถึงกล้องจะใส่กระบอกซูมอยู่ แต่ก็ไม่ได้ซูมแต่อย่างได้
มันซูมไม่ได้แล้ว ถ้ากรุซูมรับรอง จะเห็นแต่ฟัน! ตอนนั่งบนรถรูปไม่ชัดล่ะ
ตอนกำลังขึ้นเนี่ย ดูรูปแล้วมันชื่นใจ โฮะๆๆ ซอกฟันได้อีก จีจากไป กรุก็กลับร้านล่ะ
ปล่อยอีเหมียวกับเจ๊พีชไปต่อ กลับร้านแดกยา นอน! .. พี่บ่าวววววว ช่วยตือด่วน!!!

รูปลงได้แค่นี้ ต้องรอดูว่าอีเหมียวจะเอายังไงต่อ กับรูปอันมากมาย เกินไป - -*
ขอบอก ว่ารูปงานนี้เหมียวและกรุ หวงยิ่งชีพ ได้มาด้วยกำลังขา แขน และหยาดเหงื่อกรุ
ถ่ายพี่บ่าวไม่เหนื่อยเท่านี้เลย แล้วได้มาแต่ล่ะรูปที่ชัดๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
กดไป10 ชัด1 .. กรุเข้าใจล่ะ กับสายงานอาชีพนี้ แต่มันก็นะ .. เด็กนิเทศสู้ๆๆ!!

ขอยาแก้ไข้ให้ตือด้วยยยยยยยยยยยย ~
ยาลดความน่ารักของจียงด้วย!

...........................................................

เอฟที ข่าวดีคือไม่ตงกับสอบ กิ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด
จะเป็นยังไงบ้างเนี่ย กับวอนบิน ตื่นเต้น แต่ก็เครียด T_______T

ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง

หวังว่าจะได้บอกประโยคนั้นอีกครั้ง ..

...........................................................

อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้
แต่กับเธอคนดีรู้ไหม ฉันเขียนอย่างง่าย ดาย
เธอคงเคยได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน
มันอาจจะโดนใจ แต่ก็มีความหมายเหมือนๆกัน

แต่ถ้าเธอฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น
เพื่อเธอเข้าใจความหมายแล้วใจจะได้มีกันและกัน

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ ดั่งในใจความบอกในกวี
ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

มีทางเดินให้เราเดินเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน
มีทางเดินให้เราเดินร่วมเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน

มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย
และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย
แต่ไม่นานก็เพิ่งรู้ เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้
ว่าถ้าชีวิตคือทำนอง เธอก็เป็นดังคำร้องที่เพราะและซึ้งจับใจ